Hazetmediğim hareketleri hazmedememekteyim.
Sürünen bir kapı gibi bir o yana, bir bu yana aklım.
Bir elimde ağır sebepler, diğerinde hafifletici sebepler.
"Ne zıkkımsa" deyip, yoluma bakıyorum.
Sonra o birisi yine bir çomak sokuşturuyor boşvermişliğime.
Hazetmiyorum, hazmetmiyorum.
Derken hafifletici sebepler daha "ağır" basıyor ve kendi kabuğuma çekiliyorum.
Zamanı gelecek.
