Göz de gördü; gönül de katlandı. Ses de çıkmadı, el de kalkmadı...
Vedalara vedalar eklendi.
Ne kaldı geriye ?
Ne bırakıldı ?
Az kaldı... Topu topu dört ay... Hangi yüzle birleşecek parmaklarınız, ellerinizde; sirenler çaldığında?
Deyin bana, dürüstçe, mertçe, söyleyin(!) yüzünüz var mı ? Yüzünüz kaldı mı ? Nasıl cürret edeceksiniz yalan sevgi gösterilerine ?
Acılar içinde kıvrım kıvrım kıvranıyoruz. İlaç veren kalmadı ...
Yüzsüzsünüz... Hepiniz şerefsizsiniz!
